انواع مونتاژ (مونتاژ متریک)

تنظیم تدوین متریک نماهای صحنه و سکانس گرچه بدون در نظر گرفتن سرعت حرکت درون نماها انجام می شود،لیکن از لحاظ شکلی ، امکاناتی هرچند سطحی یا ساده، برای ساختار تدوینی سکانس فراهم می اورد.

چون ضرباهنگ برش را می تواند براساس الگویی از یک قدر مطلق عددی مشخص به کنترل دراورد: ضرباهنگ یکنواخت (فرضا ۵۰ فریم به ۵۰ فریم یا دوثانیه به دوثانیه) و یا ۵۰ فریم به ۱۰۰فریم، به ۱۵۰ فریم و ۲۰۰ فریم(تدریجا کند شونده منظم) و یا برعکس (تندشونده منظم).

ازنمونه های کلاسیک نظم دار تند شونده این نوع تدوین ، صحنه رقص لزگی در فیلم (اکتبر) ۱۹۲۷ ایزنشتاین و سکانس تظاهرات میهن پرستان در فیلم (سرانجام سن پترزبورگ ) ۱۹۲۷ ساخته پودوفکین است. اما در میان فیلم های آوانگارد دوره سینمای صامت (باله مکانیکی)۱۹۲۴ ساخته فرنان لژه و دادلی مورفی ، الگوی تدوینی جالبی از لحاظ رابطه متریک بین نماها دارد: این فیلم  که به طور کلی تدوین غیر تداومی را به عنوان استراتژی زیبایی شناسی شکل خود برگزیده، به شدت وابسته به تدوین متریک است. باله مکانیکی مجموعه ای نماها را بر پایه تلفیقی از نسبت های ریاضی طول انها – با محاسبه فریم به فریم – چنان دقیق به کار گرفته که می توان گفت : در ان از تاثیر احساسی رابطه اعداد و نسبت های ریاضی انها برای تعیین طول نماها استفاده شده است. در این فیلم اغلب از انطباق گرافیکی نشانی نیست، اما تا انجا که امکان داشته به استقلال هر نما توجه شده است: مجموعه ای نماهای کوتاه که شباهت گرافیکی ندارند- به طول سه گاه چهار فریم – در تدوین ان بکار رفته است.در این شیوه فیلم از تاثیرات ریتمیک نیز برخوردار می شود.بعلاوه برش های سریع، به ویژه در فواصل کوتاه را نیز می توان به وضوح حس کرد.